หมูกระทะกับสตรอเบอรี่ที่สะเมิง

เวลาเราจะย้อนนึกถึงที่ที่เราไปมา แต่ละแห่งจะมีสิ่งที่แว่บเข้ามาทันทีเสมอ

เหมือนทริปเชียงใหม่ของเรารอบนี้ พอพูดถึงอำเภอสะเมิง ในความทรงจำอวลไปด้วยกลิ่นหมูกระทะในคืนอันหนาวเย็นและสตรอเบอรี่หวานหอมยามเช้า

สะเมิงห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่แค่ 50 กิโลเมตร แต่หนทางคดเคี้ยวขึ้นเขาไปมา แทบไม่มีทางตรงให้มองไกลเลย นั่งรถหัวโยกเกือบสองชั่วโมง

เมื่อเราไปถึงสะเมิงนั้น บ่ายแก่มากแล้ว อำเภอเล็กๆแห่งนี้มีอากาศหนาวเย็นตลอดปี ที่สำคัญเป็นแหล่งปลูกสตรอเบอรี่ที่มีให้กินเต็มที่ช่วงฤดูหนาว

ทันทีที่เห็นก็ชอบอำเภอเล็กๆแห่งนี้ เลาะชมที่พัก 2-3 แห่ง มีทั้งที่ตั้งเชิงเขาสวยงาม ในไร่เขตอำเภอและไร่บนภูเขา

สมาชิกสี่สโมสรเห็นพ้องต้องกันว่าไร่บนเขานั้นเหมาะกับพวกเราที่สุด น้องสาวผู้ดูแลไร่แนะนำอาหารเย็นเป็นหมูกระทะ ราคาชุดละ 500 บาท เข้าทีมากเลยละ

ไร่ที่เราเลือกพัก
อากาศเย็นเยียบ ฟ้าสวยสลับสี หมูกระทะพร้อมแล้วนะ
วิวหลักล้าน หมูกระทะหลักร้อย
เป็นหมูกระทะมื้อที่อร่อยที่สุดมื้อหนึ่ง ทั้งรสชาติและบรรยากาศติดอยู่ในความทรงจำ
ฟ้ายามเช้า มองจากระเบียงชั้นสองของห้องพัก
เก็บสตรอเบอรี่ในไร่ เอาไปให้ชั่ง จ่ายเงินก่อน กิโลกรัมละ 250 บาท ไม่ให้เก็บไปกินไปนะคะ
จะบอกว่าลูกเล็กหวานหอมกว่าลูกใหญ่ แอบกินไปหลายลูก ไร่นี้ใช้ปุ๋ยหมักเอง ปลอดภัยจากสารพิษ
ฝ่ายต้อนรับประจำไร่ รับแขกเก่งที่สุด
ผีเสื้อบนโต๊ะกินข้าวเช้า เกาะนิ่งจนสงสัยว่าเกาะแล้วตายเลยหรือเปล่า
พวงครามสวย ออกดอกเต็มต้น
บ้านข้างไร่ เก่า สวยแบบลึกลับนิดๆ
ปลูกผักไว้กินเองและทำอาหารให้แขกด้วย
หลังนี้เป็นบ้านเจ้าของไร่ ระเบียงที่เห็นมองขึ้นไปมีโต๊ะกินข้าว มีฝาชีครอบอยู่ ช่างเป็นมุมทานข้าวที่น่าสบายนัก

ไร่นี้ชื่อ นภ-ภูผา อยู่บนเขา แต่ก็ขึ้นมานิดเดียว มีบ้านพักในราคาคนละ 4-500 บาท พร้อมอาหารเช้าเป็นข้าวต้มหมูแสนอร่อย ราคาที่ต่างกันไปบ้างขึ้นกับห้องพักที่เลือก

เป็นความรู้สึกล้วนๆ ที่ประทับใจไร่แห่งนี้ บริเวณรอบๆ สะอาดสะอ้าน กลมกลืนกับธรรมชาติรอบตัว มีต่างอยู่บ้างแต่ก็พอรับได้ ยามเย็นย่ำเงียบ สงบ ยิ่งถ้าเป็นคนชอบกินสตรอเบอรี่แล้ว การมาเยือนในช่วงเดือนกุมภาพันธ์นี้ช่างแสนมีความสุข

ใส่ความเห็น