นานมาแล้ว

มีเรื่องเล่าว่า หญิงสาวคนหนึ่งเดินทางผ่านเทือกเขาสูงชันและคดเคี้ยวของเชียงดาวสู่เมืองคอง เพื่อไปเป็นครูอยู่ที่นั่น

พ่อแม่ของเธอหวังว่า วันหนึ่งเธอจะได้ย้ายกลับมายังบ้านเกิด

จวบจนทุกวันนี้ เธอก็ยังไม่กลับมา

เมืองคองเป็นตำบลอยู่ในอำเภอเชียงดาวของเชียงใหม่ ผู้คนส่วนใหญ่เป็นชาวเขาเผ่ากะเหรียง และอีกบางเผ่าที่ใช้ชีวิตเหมือนชาวชนบททั่วไป จะเดินทางไปเมืองคองได้ ต้องใช้เส้นทางเชียงดาว ผ่านหน่วยพิทักษ์ป่าสบห้วยผาตั้ง-นาเลา ดอยหลวงเชียงดาว ข้ามภูเขาไปหลายต่อหลายลูก ระยะทางประมาณสามสิบกิโลเมตร

เมื่อแรกที่เห็นลำน้ำคอง แว่บหนึ่งทำให้นึกถึงเมืองปายเมื่อสักยี่สิบปีที่แล้ว สวย สงบ งดงามด้วยขุนเขาและสายน้ำ เด็กๆกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน คงจะชุ่มฉ่ำเย็นใจนัก ได้คุยกับหนูๆสาวน้อยเมื่อพวกเธอขึ้นมาจากน้ำ เห็นเธอใส่เสื้อ Muang Kong Church ถามไถ่จึงรู้ว่าพวกเธอนับถือคริสต์ มีโบสถ์อยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง

เมืองคองแห่งนี้งดงาม สงบนัก

คนขับรถที่ครอบครัวคุณครูว่าจ้างให้ไปส่งลูกสาวที่เมืองคองเล่าให้ฟังว่า คุณครูพบรักกับตำรวจตระเวณชายแดน แต่งงานสร้างครอบครัวเล็กๆอยู่ที่หมู่บ้านถัดจากวังมะริวไปนิดหนึ่ง

เธอกลายเป็นชาวเมืองคองที่คงไม่คิดจะย้ายไปไหนอีกต่อไปแล้ว

เรื่องเล่าของคุณครูเป็นเรื่องเล่าเล็กๆที่แสนอบอุ่น เมืองคองยังมีเรื่องราวอีกมากมายให้พบเห็น

ใครพบเรื่องราวใด มาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ