คืนหนึ่งที่ดอนคอน

หากใครเคยไปเที่ยวลาวใต้ แถวปากเซ จำปาสักมาแล้ว เชื่อว่าหลายคนคงเตลิดต่อไปจนถึงดอนคอน ดอนเดดเป็นแน่แท้

ดอนคอนเป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะสี่พันเกาะ หรือ สี่พันดอนในแม่น้ำโขง แขวงจำปาสัก

เกาะนี้จะคู่กับเกาะดอนเดด แต่ที่ดอนเดดจะมีนักท่องเที่ยวฝรั่งหนุ่มสาวเยอะมากโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากประเทศฝรั่งเศส

สะพานเชื่อมระหว่างดอนคอนกับดอนเดด ในอดีตเป็นทางรถไฟสายแรกของประเทศลาว

ดอนคอนมีนักท่องเที่ยวน้อยกว่าดอนเดดเหมาะแก่การพักผ่อนเป็นอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการอ่านหนังสือ นอนยาว ๆ หรือจะปั่นจักรยานไปเที่ยวรอบเกาะ หรือไปตาดหลี่ผีที่อยู่บนเกาะนี้ก็ไม่ไกล

เราสามารถเข้ามาดอนคอนได้ทางด่านช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี มาหยุดพักที่ปากเซก่อนสักคืน เช้ารุ่งขึ้นสามารถเดินทางไปดอนคอนได้ไม่ยาก ซื้อตั๋วไปดอนคอนที่โรงแรมที่พักก็ได้ ราคาประมาณ 70,000 กีบ

ราคานี้จะร่วมค่าเรือ ที่บ้านนากะสังแล้ว ซึ่งจะมีรถมารับที่โรงแรมที่พัก

ใช้เวลาเดินทาง ประมาณ 4 ชั่วโมง ถึง ท่าเรือนากะสัง แล้วนั่งเรือไปประมาณ 20 -25 นาที ถึงเกาะดอนคอน เดินดูเลือกที่พักหน้างานแบบคณะเราเลยก็ยังได้ หรือถ้าให้มั่นใจสามารถจองที่พักได้จากเว็บไซต์ มีตั้งแต่ราคาถูก จนถึงราคาแพง

ท่าเรือไปเกาะต่างๆในสี่พันดอน บ้านนากะสัง
ระหว่างทาง
ก่อนลงเรือ กินก๋วยเตี๋ยวกันก่อน ท้องอิ่มจะสบายใจ อร่อยนะ มีกะปิให้เติมด้วย
มหานที ลำน้ำโขง
เรือนแพที่พักมากมาย
เดินหาที่พัก ขอเข้าไปดูห้อง สุดท้ายได้ใกล้ๆท่าเรือ ราคาตกคนละ 200 บาท มีข้าวเช้าให้กินหรือเปล่า จำไม่ได้เสียแล้ว
ทางไปหลี่ผี ก่อนเข้ามาต้องเสียค่าเข้าก่อน ใช่ว่าจะเดินเข้ามาได้ง่ายๆ
ความเชี่ยวกรากของสายน้ำ คร่าชีวิตคนหาปลาจนร่างลอยมาติดหลี่ที่ดักปลา เป็นที่มาของชื่อน้ำตกนี้ว่า ตาดหลี่ผี ตาดแปลว่าน้ำตก
สาวสวยนั่งรถอีแต๊กถ่ายรูป รถคันนี้เราเช่าพาตระเวนเที่ยว ถ้าเป็นฝรั่ง เขาจะเช่าจักรยานถีบกันไปก๊อกแก๊ก เราคนไทยต้องไม่เลียนแบบใคร
โรงเรียนประถมบนเกาะ เย็นแล้ว นักเรียนกลับบ้านหมดแล้ว
ผู้นำทัวร์ของเราที่จากไกลไปแล้ว ลงไปลอยคอเล่นน้ำโขงสนุกสนาน เรียกให้เราลง เราก็บ่ลง ย่านเปียกเด้ ขี้เกียจกลับที่พักไปเปลี่ยนชุด
ยามโพล้เพล้ที่ดอนคอน เราถ่ายจากร้านอาหารริมแม่น้ำ เมนูวันนั้นมีแต่ปลาจากแม่น้ำโขง สดสุดๆ บาปมั้ยเนี่ย กินจนลืมถ่ายรูป
สะพานฝรั่งเศส เคยเป็นทางรถไฟข้ามระหว่างดอนคอนกับดอนเดด แต่ตอนนี้รางรถไฟไม่มีแล้ว
ยามเช้า อากาศเย็นสบาย บนสะพานฝรั่งเศส
อร่อยได้ทุกมื้อ ทุกแบบ
ฉ่ำใจ สบายอุราในแม่น้ำโขง พบเขาตอนเรือแวะเข้าไปส่งคนตามที่พักต่างๆ รู้สึกว่าจะชวนคุยด้วย

ดอนคอนเหมาะสำหรับให้คนเบื่อเมืองใหญ่หลีกลี้มาใช้ชีวิตติดฝุ่นติดดิน กินง่ายๆ เพื่อชาร์จพลังให้ตัวเอง ไม่ต้องห่วงว่าจะติดต่อติดตามใครไม่ได้ สัญญานโทรศัพท์ชัดเจน wifi แรง ค่าครองชีพไม่แพง ภาษาไทยลาวสื่อสารกันได้สบายมาก เงินไทยก็ใช้ได้ทุกร้าน

เรือลำนี้เป็นของเรา คนไทยชอบแบบมีหลังคา กลัวร้อนกลัวดำ แต่ละคนสวยหล่อระดับตำบลทั้งนั้น
ฝรั่งชอบแบบนี้
เมื่อมองย้อนแสง อาจเห็นไม่ชัดเจน แต่ก็สวยงามอีกแบบหนึ่ง ความงามในความเงามืด

นึกถึงแล้วก็อยากเก็บกระเป๋าเดินทางเสียเดี๋ยวนี้ ไปนอนคิดถึงคนพาไปที่จากไปไกลเหลือเกิน

ชีวิตคือการเดินทาง

อย่างนั้นใช่มั้ย

ใส่ความเห็น